YAŞARKEN…
Tükenmişliğin belirteci olan bulgular baş gösterdiğinde veya umudun yaşamı desteklediği her sabahın güzel bir akşamla sonlanması veya da ikisinin tam ortasında bir yerde olmak vardır ya… Bıkmadan atılan adımlar ve her adım başı düşünülenler ve ardından yaşanılanlalar… Nereye gitmek istenirse ve beraberinde götüreceğimiz her ne varsa ve birde susayacağımız anda bir çeşme başı olmayacaksa birde yolculuk kaçınılmaz ise nereye varacaksın insanoğlu?
Eğer unutmak istemiyorsan hiçbir şeyi; kalkışa geçtiğin yerden sahiplendiğin cisimleri değil ilkönce unutmak istemediğin kişinin kalbine gir, iltifat et ve ona gitmeden önce sızılarından değil gelecek için şimdiki umutlarından bahset. Varsa ahbaplığın değişikliğe mahal verme…
Kolay olmaz sevgilinin yokluğu. İşte bir sevgilinde Yaşam! İster sahiplen ister sahiplenme ama o seninle. Sahipleniyorsan bu sevgilini ara sıra rüyalarından uyanmak istemezsin. Vur yıkılsın diyorsan o rüyaları ömrün boyunca görmen mümkün olmayabilir. Kendince ölçemediğin her şey başına bela olacak ve sen onlarla baş edeceksin. Alın yazına kader diyip geçeceksin. Sonunda bilmediğin bir anda dünyadan göçeceksin insanoğlu!
Seni ölümle buluşturacak olan ölüm meleği göründüğünde rüyalarının en güzelinin biraz önce aldığın nefesler olduğunu fark edecek ve ürpereceksin. Sonunda kalmak isteyeceğin yer belki de çoktandır unutmuş olduğun o sevgili olacak. İşte o an sevgilin sana elveda, kalanlarsa acıyla burkulacak olan yüreklerini senin gömüldüğün yerdeki bir avuç toprakla avutacak belki de. Bir daha düşün yaşam için yaşamda seni sevecektir derin derin…
M.FATİH BÜTÜN 05/06/08